Առաջին բժշկական օգնություն
Լաբորատոր ցուցանիշների օգտագործումը ինֆուզիոն թերապիայի ծավալի ծրագրավորման ժամանակ
Բանալի բառեր. ինֆուզիոն թերապիա, լաբորատոր քննություններ
Ինֆուզիոն թերապիան ծրագրավորելիս՝ ներարկվող հեղուկների ծավալը ճիշտ որոշելու համար, հարկավոր է առաջին հերթին գնահատել օրգանիզմի ջրային տարածքների վիճակը, վոլեմիկ ստատուսը, հաշվի առնել հեղուկի օրական պահանջները, ապա ավելացնել զգայուն և ոչ զգայուն կորուստներն ու գոյություն ունեցող հեղուկի դեֆիցիտի ծավալը [5,9,16]: Սակայն, ցավոք այս հաշվարկները գործնականում ոչ միշտ են հաջողվում կամ պահանջում են զգալի ժամանակ և միջոցներ...:
Ներկայումս գերադասելի է ջրային սեկըտորները գնահատել ինտեգրալային բիոիմըպեդանսային սպեկտրասկոպիայի մեթոդով [1,3,6–8,12,20,21] կամ Pulsion PiCCO բժշկական ժամանակակից սարքով, որը հնարավորություն է ընձեռում չափել արտանոթային հեղուկի ինդեքսը [4]: Սակայն այս մեթոդները ոչ միշտ են մատչելի լայն կիրառման համար: Ուստի՝ առօրյայում ինֆուզիայի ծավալը որոշելիս, հաճախ ստիպված ենք լինում հիմնվել մի շարք կլինիկալաբորատոր ցուցանիշների վրա, ինչն առաջարկվում է ժամանակակից գրականության մեջ [5,9,10,13,14, 18,19]:
Սույն աշխատանքի նպատակն է ուսումնասիրել, թե գրականության մեջ առաջարկվող լաբորատոր ցուցանիշներից (հեմոգլոբին, հեմատոկրիտ, էրիթրոցիտներ, էրիթրոցիտների միջին ծավալ (ԷՄԾ), հեմոգլոբինի միջին խտությունն էրիթրոցիտներում (ՀԽԷ), ընդհանուր սպիտ, կրեատինին/միզանյութ հարաբերություն, նատրիումի պլազմային խտու-թյուն) որոնք են առավել ցայտուն արտացոլում օրգանիզմի ջրային շեղումները և որ ցուցանիշների վրա կարելի է հիմնվել ինֆուզիայի ծավալը ծրագրավորելիս:
Նյութը և մեթոդները. Հետազոտությունը կրկնակի կույր ռանդոմիզացված բնույթի է, անցկացվել է Մ. Հերացու անվ. ԵՊԲՀ-ի անեսթեզիոլոգիայի, ինտենսիվ թերապիայի և վերակենդանացման ամբիոնի կլինիկական բազայում՝ Էրեբունի Բժշկական Կենտրոնի ինտենսիվ թերապիայի բաժամունքում (ԻԹԲ):
Պրոսպեկտիվ ձևով հետազոտվել է 2001թ. սեպտեմբերից 2004թ. ապրիլ ամիսներին ԻԹԲ ընդունված 110 հիվանդ (43 կին, 67 տղամարդ), որոնց բնութագիրն ու մահացության կառուցվածքը տրված են թիվ 1 աղյուսակում։
Հիվանդների միջին տարիքը եղել է 44+ 18.6 (14–74) տարեկան, ԻԹԲ-ում գտնվելու տևողությունը՝ 1-143 (16.6+21.6) oր, արհեստական շնչառության տևողությունը՝ 8.6+10.8 oր, ծանրության աստիճանն ըստ APACH II՝ 12.3+4.9, գիտակցության մակարդակն ըստ Glasgow-ի սանդղակի՝ 9.9+3.8:
Ըստ ախտորոշումների հիվանդները բաժանվել են 16 խմբերի (աղ. 1):
Աղյուսակից երևում է, որ հետազոտու-թյան մեջ ընդգրկված են բազմապրոֆիլ հիվանդներ, որոնցից ամենամեծաթիվը կազմում են պոլիտրավմայով (n=17), հեմոռագիկ ինսուլտով (n=16) և գանգուղեղային վնասվածքով (ԳՈւՎ) (n=14) հիվանդների խմբերը: 8-ական հիվանդներ եղել են իշեմիկ ինսուլտով և պերիտոնիտով, 6-ական հիվանդներ՝ ստամոքս-աղիքային ուղու արյունահոսությամբ և էնցեֆալիտով, 5-ական հիվանդներ՝ սուր երիկամային անբավարարությամբ և շաքարային դիաբետով, 4 հիվանդ՝ ներուղեղային ուռուցքով, 3-ական հիվանդներ՝ էկլամպսիայով և հրազենային վիրավորումներով և 2-ական հիվանդներ՝ սրտի իշեմիկ հիվանդություն, չափահասների ռեսպիրատոր դիսթրես համախտանիշ (ARDS), թունավորում (ֆոսֆոօրգանական միացություններով, բոտուլիզմ), վիճակ սիրտթոքային վերակենդանացումից հետո, էպիլեպսիա ախտորոշումներով: Աղյուսակում նշված Այլ խմբի մեջ ընդգրկվել են մեկական հիվանդներ՝ ինսուլոմա, Գուդպաշչերի համախտանիշ, ստորին վերջույթի ֆլեգմոնա, Լանդրիի համախտանիշ և նեյրոգեն շոկ ախտորոշումներով:
Ընդհանուր մահացությունը կազմել է 50,9% (n=56), որոնցից 64% (n=36) եղել են տղամարդիկ, 36% (n=20)՝ կանայք: Ամենաբարձր մահացությունը գրանցվել է իշեմիկ իսուլտ և պերիտոնիտ խմբերում՝ յուրաքանչյուրը 87,5%: Մահ չի դիտվել էպիլեպսիայով, էկլամպսիայով և հրազենային վիրավորումներով հիվանդների շրջանում:
Աղյուսակ 1. Հիվանդների դասակարգումն ըստ ախտորոշումների
Հ/h |
Ախտորոշումը |
Սեռը |
Տարիքը |
ԻԹԲ-ում գտնվելու տևողությունը |
APACH II |
Արհեստական շնչառության տևողությունը |
Glasgow |
Մահ |
1. |
Գանգուղեղային վնասվածք |
13/1 |
31.4 ±13.9 |
25.7 ±36.6 |
9.7 ±3.9 |
13.2 ±12.9 |
8.4 ±3.6 |
6 (43%) |
2. |
Հեմոռագիկ ինսուլտ |
9/7 |
57.3 ±14.6 |
14.5 ±11.9 |
9.6 ±2.6 |
4.3 ±6.2 |
9.6 ±2.7 |
6 (37.5%) |
3. |
Իշեմիկ ինսուլտ |
2/6 |
57.6 ±17.1 |
29.8 ±30.5 |
13.4 ±4.8 |
16 ±16.2 |
8 ±3.1 |
7 (87.5 %) |
4. |
Ներուղեղային ուռուցք |
2/2 |
39,5 ±17.0 |
4 ±2.1 |
10.5 ±7.2 |
0.5 ±0.5 |
10.5 ±4.7 |
1 (25%) |
5. |
Պոլիտրավմա |
12/5 |
43.2 ±15.4 |
19.5 ±24.7 |
12 ±3.8 |
12.5 ±12.1 |
9.7 ±3.2 |
8 (47.1%) |
6. |
Հրազենային վիրավորումներ |
3/0 |
16.3 ±5.2 |
16.7 ±11.0 |
8.7 ±2.4 |
1.3 ±1.2 |
10.7 ±1.7 |
0 |
7. |
Էնցեֆալիտ |
3/3 |
29 ±12.1 |
21 ±14.1 |
10.3 ±1.9 |
12 ±9.6 |
9.8 ±1.1 |
4(66.7%) |
8. |
Շաքարային դիաբետ |
2/3 |
54.2 ±18.8 |
3.2 ±2.0 |
14.9 ±7.4 |
0.2 ±0.4 |
11.2 ±4.5 |
2(40%) |
9. |
Էկլամպսիա |
0/3 |
23 ±5.7 |
4 ±0.8 |
10.3 ±2.9 |
1.3 ±1.3 |
13.7 ±1.9 |
0 |
10. |
Պերիտոնիտ |
5/3 |
53.1 ±10.4 |
13.8 ±7.5 |
14.8 ±4.9 |
9.4 ±7.5 |
11 ±4.0 |
7(87.5%) |
11. |
Արյունահոսություն |
4/2 |
49.7 ±14.9 |
5.5 ±3.9 |
17.2 ±3.7 |
3 ±3.7 |
9.2 ±4.2 |
3 (50%) |
12. |
Էպիլեպսիա |
1/1 |
21.5 ±5.5 |
23 ±20 |
16 ±5 |
11 ±10 |
9 ±6 |
0 |
13. |
ARDS |
1/1 |
21 ±3 |
21 ±16 |
13 ±3 |
17.5 ±12.5 |
11 ±4 |
1 (50%) |
14. |
ՍԵԱ |
4/1 |
43 ±14.1 |
6.4 ±5.9 |
15.8 ±3.7 |
4.4 ±6.9 |
± |
4 (80 %) |
15. |
ՍԻՀ |
2/0 |
61 ±9 |
10 ±1 |
16.5 ±9.5 |
4.5 ±4.5 |
15 ±0 |
1 (50%) |
16. |
Թունավորում |
0/2 |
52.5 ±16.5 |
17 ±3 |
10 ±2 |
12.5 ±1.5 |
14.5 ±0.5 |
1 (50%) |
17. |
Վիճակ ՍԹՎ-ից հետո |
1/1 |
57.5 ±6.5 |
4.5 ±1.5 |
20.5 ±3.5 |
4.5 ±1.5 |
9 ±6 |
2 (100%) |
18. |
Այլ |
3/2 |
40.8 ±15.9 |
23 ±18.7 |
12 ±1.9 |
16.2 ±11.3 |
10.8 ±2.9 |
3 (60%) |
|
Ընդամենը |
67/43 |
44 ±18.6 |
16.6 ±21.6 |
12.3 ±4.9 |
8.6 ±10.8 |
9.9 ±3.8 |
56 (50.9%) |
Բոլոր հիվանդների մոտ ԻԹԲ-ում գտնվելու ընթացքում կատարվել է արյան ընդհանուր (հեմոգլոբին, հեմատոկրիտ, էրիթրոցիտներ), կենսաքիմիական (գլյուկոզա, միզանյութ, կրեատինին, ընդհանուր սպիտ) քննություններ, որոշվել են էլեկտրոլիտները (Na+, K+): Օսմոլյարությունը, կրեատինին/ միզանյութ հարաբերությունը, ԷՄԾ, ՀԽԷ հաշվարկվել են ըստ ընդունված բանաձևերի [2,17].
Օսմոլյարություն = 2Na+ + գլյուկոզա + միզանյութ
ԷՄԾ = Ht (%) (10 / էրիթրոցիտներ ((1012/լ)
ՀԽԷ = Hb (գ/դլ) (100 / Ht (%)
Որոշվել են օրվա դիուրեզը, մարմնի ջերմաստիճանը, դրենաժների առկայության դեպքում՝ նրանց արտադրության ծավալը, աղիների գործունեությունը: Հաշվարկվել են օրգանիզմի ջրային դեֆիցիտը, զգայուն և ոչ զգայուն կորուստները՝ ընդունված բանաձևերով [5, 9,16,22]:
Ջրի դեֆիցիտ = {140 – [Na+ +(գլիկեմիա (մմոլ) - 5) : 3]}/ 140 x ջրի % գործակից x քաշ:
Չորոշվող կորուստները որոշվել են 0.5 մլ/կգ/ժ հաշվարկով՝ հաշվի առնելով դրանց ավելացումը 12%-ով՝ ջերմաստիճանի յուրաքանչյուր աստիճանի բարձրացումից [5,9]:
Որոշվող կորուստների մեջ ընդգրկվել են օրվա դիուրեզը, կղանքը և դրենաժների ծավալը:
Տվյալ հետազոտության ժամանակ յուրաքանչյուր հիվանդի համար դիտարկվել են երեք տարբեր օրերի տվյալներ, որոնք ընտրվել են պատահական՝ կույր ձևով: Այն հիվանդների մոտ, որոնք ԻԹԲ-ում գտնվել են ընդամենը մեկ կամ երկու օր, հաշվի են առնվել միայն այդ օրերի տվյալները:
Հետազոտության արդյունքների վիճակագրական մշակումների ժամանակ դիտարկվել են Պիրսոնի կորելյացիոն գործակիցը (r), միջին թվաբանականը (M) և միջինների սխալը (m): Տարբերությունների հավաստիությունը գնահատվել է Ստյուդենտի t-չափանիշով: Տարբերությունները հավաստի համարվել են p < 0.05-ի դեպքում:
Արդյունքները և նրանց քննարկումը.
Արյան ընդհանուր քննությանը վերա-բերող տվյալները բաժանվել են երեք խմբի՝ նորմայից ցածր (I), բարձր (II) և նորմայի սահմաններում (III) գտնվող ցուցանիշներ (աղ. 2):
Ըստ գրականության տվյալների [5,14]՝ դեհիդրատացիայի ժամանակ դիտվում է էրիթրոցիտների թվի, հեմոգլոբինի, հեմատոկրիտի, ընդհանուր սպիտի պարունակության աճ: ԷՄԾ-ն հիպերտոնիկ դեհիդրատացիայի ժամանակ աճում է, հիպոտոնիկի դեպքում՝ նվազում: Հակառակ պատկեր է դիտվում ՀՄԽ-ի համար:
Աղյուսակ 2. Արյան ընդհանուր քննության ցուցանիշների և օրգանիզմի ջրի կորստի համահարաբերակցությունը
Խմբեր
|
Hb, գ/լ |
Ht, % |
Էրիթ., (109 |
ԷՄԾ, մկմ3 |
ՀԽԷ, գ% |
Ջրի դեֆիցիտ, լ |
Ջրի կորուստ, լ |
I |
72.5 ±16.5 |
22.6 ±5.5 |
2.4 ±0.6 |
92.5 ±5.8 |
32.6 ±2.4 |
1.6 ±2.2* |
3.5 ±1.9 |
II |
152.4 ±12.3 |
47.4 ±5.4 |
5.1 ±0.6 |
94.7 ±8.7 |
31.6 ±1.4 |
1.2 ±1.8** |
3.2 ±1.3 |
III |
118.6 ±10.9 |
36.8 ±4.1 |
3.9 ±0.4 |
94.9 ±3.9 |
32.6 ±5.9 |
1.3 ±1.9*** |
3.03 ±1.6 |
* 6 դեպքում դիտվել է ջրի ավելցուկ (3.3 (1.3լ)
**1 դեպքում դիտվել է ջրի ավելցուկ (5.1լ)
*** 1 դեպքում դիտվել է ջրի ավելցուկ (2.75լ)
Մեր հետազոտությունում վերոհիշյալ ցուցանիշների բարձր արժեքներն ընդգրկվել են II խմբում (աղ. 2, n=23): Սակայն մյուս խմբերում, որտեղ վերոհիշյալ ցուցանիշների արժեքները եղել են նորմայի սահմաններում, ջրի դեֆիցիտը և կորուստը նույնպես եղել են նկատելի: Հետևաբար, դժվար չէ եզրակացնել, որ գոյություն չունի որևէ օրինաչափություն կամ համեմատական կապ արյան ընդհանուր քննության տվյալների (հեմոգլոբին, հեմատոկրիտ, էրիթրոցիտներ, ԷՄԾ, ՀԽԷ) և օրգանիզմի ջրի դեֆիցիտի ու կորստի միջև:
Ընդհանուր սպիտին վերաբերվող տվյալները սույն հետազոտությունում բաժանվել են երկու խմբի (աղ. 3):
Աղյուսակ 3. Արյան ընդհանուր սպիտի պարունակության և օրգանիզմի ջրի կորստի համահարաբերակցությունը
Խմբեր |
Ընդհանուր սպիտ, գ/100մլ |
Ջրի դեֆիցիտ, լ |
Ջրի կորուստ, լ |
I (n = 5) |
8.2 ±0.1 |
2.2 ±2.1 |
2.8 ±0.9 |
II (n = 58) |
5.9 ±0.9 |
1.4 ±2.2 |
3.5 ±2.0 |
Առաջին խմբում սպիտի պարունակությունը եղել է բարձր թվերի վրա՝ 8.2+0.1 գ/100մլ: Երկրորդ խմբում այն կազմել է 5.9+0.9 գ/100մլ:
Ինչպես արդեն նշվել է՝ դեհիդրատացիայի ժամանակ դիտվում է ընդհանուր սպիտի պարունակության աճ [5,14]: Սակայն մեր հետազոտությունում սպիտի համեմատաբար բարձր պարունակության պայմաններում (p < 0.001) ջրի կորուստն ավելի քիչ է, քան նրա նորմալ կամ ցածր արժեքների դեպքում (p=0.04): Ուստի՝ ինչպես արյան ընդհանուր քննության տվյալներով, այնպես էլ ընդհանուր սպիտի պարունակությամբ հնարավոր չէ ստույգ գաղափար կազմել օրգանիզմի վոլեմիկ վիճակի և ջրի փոխանակության մասին:
Օրգանիզմի ջրային տարածքները բնութագրող մյուս ցուցանիշը, որը նկարագրվում է գրականության մեջ, կրեատինին/միզանյութ հարաբերությունն է: Վերջինիս արժեքը [18] հիպովոլեմիկ հիպերնատրեմիայի ժամանակ լինում է 20-ից բարձր:
Վերոհիշյալ ցուցանիշին վերաբերող 195 տվյալները բաժանել ենք երկու խմբի (աղ. 4): Առաջին խմբում կրեատինին/միզանյութ հարաբերությունն ուղեկցվել է հիպերնատրեմիայով` (154.2+4.1 մմոլ/լ): Վերջինիս ժամանակ առկա է եղել ակնհայտ հիպովոլեմիա, քանի որ ջրի դեֆիցիտը կազմել է 4.1+2.0լ, կորուստները՝ 3.0+1.5 լ, սակայն կրեատինին/ միզանյութ հարաբերությունը եղել է 20-ից ցածր (8.1+3.4): Երկրորդ խմբում, երբ ջրի կորուստները գրեթե նույնպիսին են (p=0.05), ջրի դեֆիցիտն ավելի պակաս, նատրեմիան դարձյալ գրանցվել է 20-ից ցածր, կրեատինին/միզանյութ հարաբերությունը կազմել է՝ 8.3+ 2.3 (p=0.02):
Աղյուսակ 4. Կրեատինին/միզանյութ հարաբերության, նատրեմիայի և ջրի կորստի համահարաբերակցությունը
Խմբեր
|
Կրեատինի/միզանյութ |
Na+, մմոլ/լ |
Ջրի դեֆիցիտ, լ |
Ջրի կորուստ, լ |
I խումբ |
8.1 ±3.4 |
154.2 ±4.1 |
4.1 ±2.0 |
3.0 ±1.5 |
II խումբ |
8.3 ±2.3 |
139.3 ±6.0 |
0.7 ±1.1 |
3.3 ±1.9 |
Թիվ 1 և 2 նկարներում ցուցադրված է օրգանիզմի ջրի ընդհանուր կորստի և կրեատինին/միզանյութ հարաբերության փոխհարաբերակցումը:
Առաջին նկարում դիտարկված տվյալները վերաբերում են հիպերնատրեմիկ հիպովոլեմիային (I խումբ), որի ժամանակ ջրի ընդհանուր կորուստը կազմել է 7.1+2.9լ, կրեատինին/միզանյութ հարաբերությունը՝ 8.1+3.4: Նրանց միջև գրանցվել է խիստ թույլ դրական համահարաբերակցություն՝ r=0.2, p=0.03:
Երկրորդ խմբում (նկ. 2) ջրի ընդհանուր կորուստը կազմել է 3.9+2.2լ, կրեատի-նին/միզանյութ հարաբերությունը՝ 8.3+2.3, և նրանց միջև գրանցվել է խիստ թույլ բացա-սական համահարաբերակցություն՝ r=0.04, p=0.01: Այս տվյալները վկայում են այն մասին, որ քննարկվող ցուցանիշների միջև որոշակի համահարաբերակցություն չկա, հետևաբար՝ կրետինին/միզանյութ հարաբերությունը նույնպես չի կարող ճշգրիտ արտացոլել վոլեմիայի վիճակը:
Նկար 1. Ջրի կորստի և կրեատինին/միզանյութի հարաբերակցումը հիպերնատրեմիկ հիպովոլեմիայի ժամանակ (I խումբ) (n=34, r=0.2, p=0.03)
Նկար 2. Ջրի կորստի և կրեատինին/միզանյութի հարաբերակցումը ոչ հիպերնատրեմիայի պայմաններում (n=161, r=-0.04, p=0.01)
Հաջորդ լաբորատոր ցուցանիշը, որը դիտարկվել է մեր հետազոտության մեջ, հանդիսանում է նատրիումի պլազմային խտությունը:
Պլազմայի նատրիումական պարունակու-թյունը կախված է երկու գործոններից՝ օրգանիզմի ընդհանուր նատրիումի և ջրի քանակություններից: Ուստի, շիճուկում նատրիումի խտությունը կարող է փոխվել օրգանիզմի հեղուկի ծավալի և նատրիումի պարունակության փոփոխություններից, ներ և արտաբջջային տարածքների միջև ջրի տեղաշարժից կամ այս բոլորը միասին վերցրած: Օրգանիզմի ընդհանուր նատրիումի պարունակությունից է կախված ոչ միայն արտաբջջային հեղուկի, այլ նաև մյուս ջրային տարածքների ծավալները [15], քանի որ ջրի ներմուծումն ու արտազատումը կարգավորվում են այնպես, որ նատրիումի խտությունը պահպանվի արտաբջջային հեղուկում [9]: Ուստի, ենթադրվում է, որ օրգանիզմի ջրային վիճակի մասին առավել հիմնավոր տեղեկություն կարելի է ստանալ նատրիումի պլազմային խտությունից:
Նատրիումի պլազմային խտության 262 տվյալները ներկայացրել ենք երեք խմբերով (աղ. 5). I խմբում (n=142) նատրիումի պարու-նակությունը պլազմայում կազմել է 135 – 145 մմոլ/լ, II խմբում (n=86)՝ բարձր 145 մմոլ/լ-ից, III խմբում (n=34)՝ ցածր 135 մմոլ/լ-ից:
Երկրորդ խմբում՝ նատրիումի բարձր արժեքների ժամանակ (152.5±7.2 մմոլ/լ) օրգանիզմի ջրի կորուստը կազմել է 6.9±2.8լ, որի գրեթե կեսը պայմանավորված է եղել ջրի դեֆիցիտով (3.5±2.2լ), մյուս կեսը՝ զգայուն և ոչ զգայուն կորուստներով (3.3±1.7լ): Այս խմբում ջրի ընդհանուր կորստի և նատրիումի արժեքների միջև գրանցվել է դրական կորելյացիա (r=0.4, p=0.001, նկ. 3 Բ.): Սա նշանակում է, որ հիպերնատրեմիայի առկայությունը խոսում է օրգանիզմում գոյություն ունեցող ջրի դեֆիցիտի առկայության մասին:
Աղյուսակ 5. Նատրիումի պլազմային խտության և օրգանիզմի ջրի կորստի հարաբերակցությունը
Խմբերը
|
Na+, մմոլ/լ |
Ջրի դեֆիցիտ, լ |
Ջրի կորուստը, լ |
I խումբ, n = 142 |
139.5 ±3.6 |
0.5 ±0.9 |
3.2 ±1.6 |
II խումբ, n = 86 |
152.5 ±7.2 |
3.5 ±2.2 |
3.3 ±1.7 |
III խումբ, n = 34 |
128.0 ±5.1 |
(+2. 9 ±1.2)* |
3.2 ( 1.9 |
* ջրի ավելցուկ
Նատրիումի ցածր կամ նորմալ պարունակության պայմաններում զգայուն և ոչ զգայուն կորուստները դարձյալ նկատելի (p=0.03), միայն այն տարբերությամբ, որ այս դեպքերում ջրի դեֆիցիտ չկա (III խումբ) կամ զգալի չէ (I խումբ): Բացի այդ, ինչպես երևում է թիվ 3Ա և 3Գ նկարներից, գոյություն չունի որոշակի համահարաբերակցություն՝ ջրի ընդհանուր կորստի և նատրիումի նորմալ կամ ցածր պարունակության միջև, թեև նրանց միջև գրանցվել է խիստ թույլ դրական կապ (I խումբ՝ r=0.05, p=0.02, III խումբ՝ r=0.2, p=0.03): Ուստի, կարելի է եզրակացնել, որ ջրային տարածքների գնահատման ժամանակ առավել տեղեկատվական է միայն հիպերնատրեմիան, որը խոսում է առկա ջրային դեֆիցիտի մասին: Հիպոնատրեմիայի դեպքում դժվար է միանշանակ պնդել ջրի ավելցուկի առկայությունը, քանի որ հարկավոր է նախ ժխտել կեղծ հիպոնատրեմիայի առկայությունը և հաշվի առնել նաև նատրիումի պարունակությունը մեզում:
Նկար 3 Ա, Բ, Գ. Նատրիումի պլազմային խտության և օրգանիզմի ջրի կորստի հարաբերակցությունը, I, II, III խմբերում:
Ա. I խումբ, n=142, r=0.05, p=0.02
Բ. II խումբ, n=86, r=0.4, p=0.001
Գ. III խումբ, n=34, r=0.2, p=0.03
Այսպիսով, ամփոփելով ստացված արդյունքները, կարելի է կատարել հետևյալ եզրահանգումները.
1. Գործնական առօրյայում լայնորեն կիրառվող լաբորատոր ցուցանիշները ստույգ չեն բնորոշում օրգանիզմի ջրային տարածքների վիճակը, ուստի, չեն կարող բացարձակ հիմք հանդիսանալ ինֆուզիայի ծավալի որոշման համար:
2. Օրգանիզմի ջրային հոմեոստազը լավագույնս արտացոլում է նատրիումի պլազմային խտությունը, սակայն ջրային տարածքների գնահատման ժամանակ առավել տեղեկատվական է միայն հիպերնատրեմիան, որը խոսում է առկա ջրային դեֆիցիտի մասին: Ուստի, այն կարող է հիմք հանդիսանալ ինֆուզիայի ծավալի որոշման համար:
Գրականություն
- Адлер А.В., Лазарев В.В., Котова С.В., Николаев Д.В. Биоимпендансная спектрометрия в оценке содержания и перераспределения воды в организме при эндоскопических вмешательствах у детей. VIII Всероссийский съезд анестезиологов и реаниматологов, 11–15 сентября, 2002г., Омск, с. 58.
- Зильбер А.П. Актуальные проблемы медицины критических состояний. Вып. 4. Петрозаводск, 1997.
- Иванов Г.Г., Сыркин А.Л. и др. Мультичастотный сегментный биоимпендансный анализ в оценке изменений объема водных секторов организма. Российский журнал анестезиологии и интенсивной терапии, 1999, 2.
- Киров М.Ю., Кузьков В.В., Бъертнес Л.Я., Недашковский Э.В. Мониторинг внесосудистой воды легких у больных с тяжелым сепсисом. Анестезиология и реаниматология, 2003, с.41.
- Козинец Г.И., Бирякова Л.С. и др. Практическая трансфузиология., М.: Триада–Х, 1997.
- Коростелев Ю.М., Андреенко А.А., Перелома В.И., Широков Д.М., Лемехов А.В. Оценка водных секторов организма методом двухчастотной биоимпендансометрии в периоперационном периоде. VIII Всероссийский съезд анестезиологов и реаниматологов, 11–15 сентября, 2002г., Омск, с. 102.
- Лазарев В.В., Михельсон В.А., Николаев Д.В. Мониторинг содержания и перераспределения воды в организме методом биоимпендансной спектрометрии у детей. VIII Всероссийский съезд анестезиологов и реаниматологов, 11–15 сентября, 2002г., Омск, с. 73.
- Малышев В.Д. (под ред.). Интенсивная терапия. Реанимация. Первая помощь.М: Медицина, 2000.
- Маршал В.Дж. Клиническая биохимия/Binom, СПб, 2000.
- Мима М. Горн, Урсула И. Хейтс, Памела Л. Сверинген – Водно-электролитный и кислотно-основной баланс. Пер. с анг., M.: БИНОМ,1997.
- Плесков А. П. Биоэлектрические измерения содержания и распределения воды в организме у здоровых людей. Теоретические и клинические проблемы современной реаниматологии. Материалы международного симпозиума, посвященного 90-летию со дня рождения академика РАМН В. А. Неговского, 23–24 марта, 2000, М.
- Полушин Ю.С., Коростелев Ю.М., Щеголев А.В., Широков Д.М., Митрофанова Н.И. Использование двухчастотной биоимпендансометрии для оценки эффективности инфузионной терапии у нейрохирургических больных. VIII Всероссийский съезд анестезиологов и реаниматологов, 11–15 сентября, 2002г., Омск, с.108.
- Проценко Д.Н., Ярощецкий А.Н., Горшков К.М., Сычев Е.Н. – Мониторинг центрального венозного давления как показатель эффективности коррекции волемии при тяжелой сочетанной травме. Материалы международного симпозиума, посвященного 90-летию со дня рождения академика РАМН В.А. Неговского, 23–24 марта, 2000г. М.
- Савченко В.П., Савченко Т.В. Терапия критических состояний–стратегия и тактика. Туапсе, 1998.
- Шифман Е.М., Тиканадзе А.Е. Инфузионная терапия периоперационного периода. Петрозаводск, 2001.
- Эйткенхед А.Р., Смита Г. (под ред.) Руководство по анестезиологии, том 2. Пер. с англ. M.: Медицина, 1999.
- David T. Moran, Eileen McLaughlin, RN, BSNLast Updated: 04/23/01.
- Frederick M. Galloway, M.D. Fluids and electrolytes. James Duke Anesthesia secrets. Second Edition, Philadelphia, 2000.
- Fried L.F., Palevsky P.M., Hyponatremia and hypernatremia,Medical Clinics of North America, 81 (1997): 585-609.
- Kong C.H., Thompson C.M., Lewis C.A. et al. Determination of total body water in uraemic patients by bioelectrical impedance, Nephrol. Dial. Transplant., 1993, v. 8, p. 716-719.
- Kreymann G., Paplow N., Muller C. et al. Relation of total body reactance to resistance as a predictor of mortality in septic patients, Crit. Care Med., 1995, v. 23 (Suppl.), p. A49.
- Wilson M., Fellow M.D., Cowley R. Adams, Shock Trauma Center, Hyponatremia and hypernatremia, 2000.
![](images/calendar.png)
Կարդացեք նաև
![ԼՂՀ ԱՆ. Ի՞նչ անել օձի խայթոցի դեպքում ԼՂՀ ԱՆ. Ի՞նչ անել օձի խայթոցի դեպքում](up/article/small/file_56287_3144973.jpg)
Եթե օձը հասցրել է խայթել, ապա անհրաժեշտ է սահմանափակել տուժածի շարժումները (պառկեցնել կամ նստեցնել նրան), հանել տուժածի վրայից բոլոր ճնշող իրերը և զարդերը, ինչպես նաև նեղ հագուստը, քանի որ կարող է արագորեն այտուց զարգանալ և տարածվել...
![](images/calendar.png)
![Մարդկանց հոգեվիճակն արտակարգ իրավիճակներում Մարդկանց հոգեվիճակն արտակարգ իրավիճակներում](up/article/small/file_29745_2461745.jpg)
Աղետները, խոշոր ավտովթարներն ու պատահարները, դրանց հետևանքները մարդկանց մոտ առաջացնում են խորը հուզական լարվածություն: Որոշ դեպքերում կարող է խանգարվել մարդկանց մտածողության բնականոն ընթացքը...
![](images/calendar.png)
![Առաջին հոգեբանական օգնությունն արտակարգ իրավիճակներում Առաջին հոգեբանական օգնությունն արտակարգ իրավիճակներում](up/article/small/file_29692_3011652.jpg)
Արտակարգ իրավիճակներում հոգեբանական տրավմայի ենթարկված մարդկանց օգնություն ցուցաբերելու հիմնական սկզբունքները հետևյալն են...
![](images/calendar.png)
![Բարդություններ, որոնք շտապ բուժման կարիք ունեն Բարդություններ, որոնք շտապ բուժման կարիք ունեն](up/article/small/file_30125_5570347.jpg)
Դոկտոր Մայք Ֆենսթերը մտաբերում է այն օրը, երբ անհապաղ բուժման կարեւորության առաջին դասը ստացավ: Հիվանդանոցում հերթապահության էր, երբ շտապ օգնության բաժին երկու տղամարդ եկան...
![](images/calendar.png)
![Ուղեցույց. Ծայրամասային երակային կատետրների տեղադրման ընթացակարգի և խնամքի Ուղեցույց. Ծայրամասային երակային կատետրների տեղադրման ընթացակարգի և խնամքի](up/article/small/file_26924_3013490.jpg)
Հ Առողջապահության նախարարություն
Երևան 2013
Հավելված Հաստատված է ՀՀ առողջապահության նախարարի հրամանով
ՙ13-ը հունիսի 2013թ. N 1641-Ա հրամանով...
![](images/calendar.png)
![Ծայրամասային երակային կատետրների տեղադրման և խնամքի մեթոդական ցուցումներ Ծայրամասային երակային կատետրների տեղադրման և խնամքի մեթոդական ցուցումներ](up/article/small/file_25543_2302243.jpg)
Հավելված. Հաստատված է ՀՀ առողջապահության նախարարի հրամանով
ԾԱՅՐԱՄԱՍԱՅԻՆ ԵՐԱԿԱՅԻՆ ԿԱՏԵՏՐԱՎՈՐՈՒՄ
I. Ներածություն...
![](images/calendar.png)
![«Ժամանակակից մոտեցումներ ձեռքերի հիգիենայի վերաբերյալ» մեթոդական ձեռնարկ «Ժամանակակից մոտեցումներ ձեռքերի հիգիենայի վերաբերյալ» մեթոդական ձեռնարկ](up/article/small/file_25544_8888685.jpg)
Հավելված. Հաստատված է ՀՀ առողջապահության նախարարի հրամանով
I. ՆԱԽԱԲԱՆ
Ձեռքերի ժամանակին և ճիշտ հիգիենիկ մշակումը բժշկական անձնակազմի և հիվանդների անվտանգության...
![](images/calendar.png)
![Սրածայր գործիքներով վնասվելու և արյան հետ պատահական շփման դեպքում բուժաշխատողների մասնագիտական վարակվածության կանխարգելման մեթոդական ուղեցույց Սրածայր գործիքներով վնասվելու և արյան հետ պատահական շփման դեպքում բուժաշխատողների մասնագիտական վարակվածության կանխարգելման մեթոդական ուղեցույց](up/article/small/file_25547_1338696.jpg)
Հավելված. Հաստատված է ՀՀ առողջապահության նախարարի հրամանով
Նպատակը` սույն մեթոդական ուղեցույցը նպաստելու է բուժօգնություն և սպասարկում իրականացնող կազմակերպություններում բուժաշխատողների...
![](images/calendar.png)
![Հաստատվել են մահվան պահը արձանագրելու կանոնները Հաստատվել են մահվան պահը արձանագրելու կանոնները](up/article/small/file_25034_869477.jpg)
Ռուսաստանի կառավարությունն առաջին անգամ հաստատել է մարդու մահվան պահը արձանագրելու և վերակենդանացման միջոցառումները դադարեցնելու կանոնները: Համապատասխան դրույթը ընդունվել է սեպտեմբերի 20-ին և տպագրվել է...
![](images/calendar.png)
Ժամանակակից գրականության մեջ ինֆուզիոն թերապիայի խնդիրները վերանայվել են և ստացել հետևյալ ձևակերպումը. 1) համալրել ծավալը, 2) համալրել հեղուկը և 3) համալրել էլեկտրոլիտները...
Բժշկական գործունեության մեջ անհետաձգելի համարվում են այն ախտաբանական փոփոխությունները, որոնց արդյունքում հիվանդի ընդհանուր վիճակը կտրուկ վատանում է և, համապատասխան անհետաձգելի բժշկական օգնություն չցուցաբերելու դեպքում, նրա կյանքին ուղղակի վտանգ է սպառնում...
Տրանսպորտային պատահարների հետևանքով առաջացած վնասվածքների աճը, ցավոք, չի շրջանցել մաև մանկահասակ բնակչությանը, և առավել հաճախ կրում է պոլիտրավմայի (բազմավնասվածքների) բնույթ...
Տեղափոխման խնդիրը հանդիսանում է նախահիվանդանոցային փուլում ծավալվող գործունեության հիմնահարցերից մեկը: Անվտանգ տեղափոխում ապահովելու համար հարկավոր են ոչ միայն անհրաժեշտ սարքավորումներով և դեղամիջոցներով հագեցած տրանսպորտային միջոցներ, այլև որոշակի տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների քաջ իմացություն: Այս տեսանկյունից...
![](images/white_bl.gif)
![](images/white_br.gif)
![](images/white_tr.gif)
![](images/white_tl.gif)
Warning: mysqli::query(): (HY000/1): Can't create/write to file '/var/tmp/MYslOi0z' (Errcode: 28 - No space left on device) in /sites/med-practic.com/classes/DatabaseManager_2.1.php on line 1381
Fatal error: Uncaught Error: Call to a member function fetch_assoc() on bool in /sites/med-practic.com/classes/DatabaseManager_2.1.php:1384 Stack trace: #0 /sites/med-practic.com/classes/article_class.php(102): TableManager->querySelectClassic('SELECT a.id, a....', Array) #1 /sites/med-practic.com/includes/include_footer_amen_kard_hod.php(5): Article->SelectAmenakardacvatsArticles(1) #2 /sites/med-practic.com/includes/include_bottom.php(9): require_once('/sites/med-prac...') #3 /sites/med-practic.com/bottom.php(7): require_once('/sites/med-prac...') #4 /sites/med-practic.com/article_more.php(151): require_once('/sites/med-prac...') #5 {main} thrown in /sites/med-practic.com/classes/DatabaseManager_2.1.php on line 1384